«Ο άνθρωπος που δεν σέβεται το περιβάλλον είναι αδύνατον να σεβαστεί τον δημιουργό του»

Ιουν 3rd, 2011 by admin | 0

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΚΟΒΙΛΙΑΤΗΣΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΚΟΒΙΛΙΑΤΗΣ
Κατά κόσμο Δρ. Φίλιππος Άδωνις Γιαννόπουλος

«Ο άνθρωπος που δεν σέβεται το περιβάλλον είναι αδύνατον να σεβαστεί τον δημιουργό του»

Ο Φίλιππος Άδωνις Γιαννόπουλος γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1940, με την έναρξη του Β΄ παγκόσμιου πολέμου. Εκεί πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια,  όπου τελείωσε το Γυμνάσιο. Σπούδασε στην Αγγλία, στην Γαλλία και στην Γερμανία όπου ολοκλήρωσε με αριστεία σπουδές στην Κλασσική Αρχαιολογία, στην Ιστορία Καλών Τεχνών και στν Βυζαντινολογία. Η διατριβή του με θέμα «Διδυμότειχο, Ιστορία ενός Βυζαντινού Οχυρού» Βραβεύθηκε από την Εταιρία Σπουδών Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Εργάσθηκε 25 χρόνια στην ξενάγηση δυτικοευρωπαίων επιστημόνων με κύριο στόχο οι επισκέπτες της χώρας μας να γνωρίσουν την Ρωμιοσύνη, δηλαδή την Ορθοδοξία ως συνέχεια και εκπλήρωση της Ελληνικής αναζήτησης στην Φιλοσοφία και στην Αρχαία Τραγωδία.
Αφιερώθηκε στον μοναχισμό και σήμερα, στο ιερό κάθισμα της Μεταμόρφωσης Σωτήρος στους Άνω Δολούς της Μεσσηνίας, με συνοδοιπόρους τον πατέρα Νεκτάριο, τον πατέρα Σιλουανό και τον πατέρα Αλέξιο, έχει μετατρέψει το μικρό μοναστήρι,\ σε κιβωτό διάσωσης της ελληνικής χλωρίδας και πανίδας Στους Δολούς της Μεσσηνιακής Μάνης, είκοσι περίπου χιλιόμετρα από την Καλαμάτα, γίνεται μια σημαντική προσπάθεια από τον ηγούμενος της Μονής, γέροντα Γαβριήλ, που παρακολουθεί με ενδιαφέρον ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ο Μητροπολίτης Γυθείου – Οιτύλου και Πάσης Μάνης Χρυσόστομος καθώς και ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος.
Η μείωση του πληθυσμού του σκυριανού αλόγου προκάλεσε τη προσοχή του Γέροντα και των μοναχών, οι οποίοι με ιδιαίτερες προσπάθειες κατάφεραν να γεννηθεί στη μονή, πριν δύο χρόνια, το πρώτο σκυριανό αλογάκι, ενώ το ίδιο ενδιαφέρον έχουν δείξει και για τα μανιάτικα γαϊδουράκια, που έχουν σχεδόν χαθεί από την περιοχή. Στο έργο τους έχουν συμπεριλάβει την ανάπτυξη ποικιλιών από ντόπια δέντρα και φυτά,  όπως  είναι  το  σκόρδο  της  Μάνης, το αχλάδι τις Μεσσηνίας και τα κεράσια
του Ταϋγέτου,  ενώ η αγάπη τους για την ελιά έχει οδηγήσει στην καταγραφή 90 ποικιλιών από όλη την Ελλάδα και στην αναπαραγωγή 60 από αυτές. Στη Μονή επίσης καλλιεργούνται σπόροι από είδη  που είναι υπό εξαφάνιση, όπως μαυραπιδιές, κολοκυθαπιδιές, μηλαπιδιές, καθώς και μια μεγάλη ποικιλία βοτάνων.
Η σιωπή του μοναστικού βίου, δεν είναι απουσία λόγου, αλλά στάση ακρόασης του Λόγου. Αυτή τη Σοφία του Δημιουργού αναζητά και υπηρετεί με τους αδελφούς μοναχούς, στην αλληλουχία που διαρκώς ανακαλύπτουν στον άνθρωπο και στο Περιβάλλον.

Leave a Reply

κατασκευή ιστοσελίδων